Category Archives: providence

Van de wal in de sloot belanden

Screen Shot 2016-06-29 at 07.51.26Dalrymple schrijft:

Alle huidige nationalistische partijen van kleine volken in Europa – de Schotten, de Welshmen, de Basken, de Catalanen, de Vlamingen – zijn grote voorstanders van lidmaatschap van de Europese Unie, dat toegewijd is aan, en zelfs gegrond op, het verdwijnen van nationale soevereiniteit. Je zou denken dat deze partijen op zijn minst nationale soevereiniteit wilden. De tegenstrijdigheid is zo schril, dat ze vraagt om een verklaring.

De menselijke geest is geen perfect berekenende machine, en zonder twijfel spreken we onszelf allemaal wel eens tegen. Volmaakte consistentie is dikwijls verontrustend, maar dat geldt ook voor schrille inconsistentie. Het is mogelijk dat de leiders van de nationalistische partijen de tegenstrijdigheid niet zien, dat ze zo verblind zijn door ideologie dat ze het simpelweg niet opmerken. Maar er bestaat ook een andere mogelijke verklaring: door hun nominaal onafhankelijke landen te leiden, zullen ze tot in lengte van dagen in staat zijn als een varken te voederen aan de volle Brusselse trog en op cliëntelistische wijze hiervan uit te delen. De nationalistische leiders leiden hun volk, zeker, maar ze hebben het bij de neus.

De Schotten, ooit een zeer voorzichtig en vooruitziend volk, menen nu dat zorgeloosheid een grote politieke deugd is, en dat het hun onvervreemdbaar recht is om gigantische begrotingstekorten te laten oplopen omwille van ‘sociale gerechtigheid – dat wil zeggen voor diensten die door een ander betaald worden. Hun minachting voor George Osborne, de Conservatieve minister van Financiën, is tamelijk disproportioneel ten opzichte van zijn onsuccesvolle pogingen om balans in de begroting te krijgen; de Schotten denken dat als ze het Verenigd Koninkrijk verlaten en zich bij de Europese Unie aansluiten, ze in staat zullen zijn het begrotingstekort net zo ver op te laten lopen als ze maar willen.

Het is mogelijk dat de Schotten inderdaad een tijdje steun zullen ontvangen van Europa, al was het maar om ontevreden bevolkingen te laten zien hoe gunstig het is om in de Unie te blijven. (Kort voor het referendum kregen de Grieken zonder veel gedoe meer geld, want nog een Griekse crisis had de Britse stem kunnen beïnvloeden.) Maar deze periode van vrijgevigheid zal niet aanhouden. Het zal niet lang duren of de Schotten zullen gedwongen worden binnen hun middelen te gaan leven – of ten minste ongeveer daarbinnen, terwijl de drang om aan deze noodzakelijkheid te ontkomen nu juist de aantrekkingskracht van de Europese Unie uitmaakte.

Vreemd genoeg heb ik in de pers niets vernomen over de tegenstrijdigheid tussen het huidige nationalisme en steun voor het in de Europese Unie blijven, hoewel ik natuurlijk niet iedere krant in iedere taal lees. Maar dit zal toch één van de eerste keren in de geschiedenis zijn dat de uitdrukking Van de wal in de sloot belanden (‘Out of the frying pan into the fire’) geen waarschuwing meer is, maar een omschrijving van wat grote delen van hele bevolkingen lijken te willen.

Abasement before Brussels

Screen Shot 2016-06-28 at 08.26.22Dalrymple writes that all the nationalist parties

of small nations in Europe—the Scots, the Welsh, the Basques, the Catalans, the Flemings—strongly support membership in the EU, which is predicated upon the extinction of national sovereignty.

It is possible, he says, that

the nationalist parties’ leaders don’t perceive the contradiction, being blinded by ideology.

But there is another explanation.

By leading their nominally independent countries, they forever will be able to feed at the great trough of Brussels and distribute its largesse in true clientelistic fashion. The nationalist leaders certainly lead their people, but by the nose.

The Scots,

once the canniest and most provident of people, now believe that improvidence is the greatest of political virtues, and that it is their inalienable right to run huge budgetary deficits for the sake of ‘social justice’—that is, for services paid for by someone else. The Scots think that if they leave the UK and join Europe, they will be allowed to run any deficits they like.

But

before long, the Scots will be constrained to live approximately within their means.

It is one of the first times in history that ‘Out of the frying pan into the fire’

has become not a warning, but the desired destination of substantial proportions of whole populations.

Cradle of democratic corruption

Screen Shot 2015-07-26 at 07.39.26

Popular dishonesty, writes Dalrymple, is ‘an inherent problem wherever the universal franchise is unaccompanied by widespread virtues such as honesty, self-control, providence, prudence, and self-respect’.

Grave errors of the Greeks

Screen Shot 2015-07-02 at 08.07.10

Time for many Greeks to look in the mirror

Political and popular dishonesty

Greek politicians, writes Dalrymple, erred in

offering a substantial proportion of the Greek population a standard of living that was economically unjustified, maintained for a time by borrowing, and in the long run unsustainable, in return for votes. They borrowed the money and then dispensed largesse, like monarchs throwing coins to the multitudes.

The Greek people erred in

accepting the bribe that the politicians offered; they were only too prepared to live well at someone else’s expense.

Cradle of democratic corruption

Popular dishonesty is a problem

wherever the universal franchise is unaccompanied by widespread virtues such as honesty, self-control, providence, prudence, and self-respect.

A reduction in their salaries and perquisites of many Greeks

is not only economically necessary but just.

The men of brains shall be slaves — slaves to the men of character

Screen Shot 2014-04-02 at 01.14.21This was the credo of those tasked with recruiting for the Colonial Service. It is the theme of the 1931 Maugham tale ‘The Door of Opportunity’ (to be found in the 1933 collection Ah King).

Dalrymple touches on the theme in a discussion of a newspaper headline he came across that read: ‘Young people’s money woes are down to lack of education.’

He points out:

The problem is not one of education but of character.

The indebted

know that nothing much will happen to them as a result of their default, nor is there any shame or social stigma attached to living above one’s means. Certainly no government, or no public employee, feels such shame.

The article, he says, was

an example of the overestimate of the importance of formal education by the overeducated. They assume that everyone can be taught to behave in the same way that everyone, more or less, can be taught to read. Prudence, providence and probity, however, are character and cultural traits more than they are intellectual accomplishments. It is not that people don’t know; it is that they don’t care.